سوگند لحظه‌اى آسوده نخواهم بود و حسن بن زيد از بنى هاشم لختى خواب ندارد . حسن بن زيد از گروه بنى هاشم موضع مخالفى با محمّد بن عبداللَّه ذى النفس الزكيه داشت . منصور دوانيقى در سالى كه به حجّ رفت از عبداللَّه بن الحسن در مورد سرنوشت فرزندانش - محمّد و ابراهيم - سؤال نمود . عبداللَّه همان سخن بنى هاشم را بيان كرد . ولى منصور گفت از وى راضى نيست مگر آنكه آن دو را پيدا كرده و به نزدش بيآورد . اينچنين جنگ و درگيرى ميان حكومت عباسيان و بنى هاشم در گرفت ، زيرا منصور دوانيقى بعضى از معتمدين خود را مأمور كرد تا دربارهء جنبش هاشميان تحقيق كنند ، يكى از مأمورين خبرى از عبداللَّه بن الحسن دريافت نمود مبنى بر اينكه فرزندم در فلان زمان و مكان خارج گرديده است . اين خبر به گوش منصور رسيد و وى بار ديگر از عبداللَّه بن الحسن در مورد فرزندانش ابراهيم و محمّد سؤال كرد ، نامبرده اظهار داشت : هيچ اطلاعى از آن دو ندارم ، ولى منصور اصرار مىورزيد تا اينكه با يكديگر به درشتى سخن گفتند . ابوجعفر منصور به خشم آمده و به مادران عبداللَّه اهانت نمود عبداللَّه بن الحسن بن وى گفت : اى اباجعفر به كداميك از مادران من سرزنش و توهين كردى ؟ آيا به فاطمه دختر رسول اللَّه يا به فاطمه دختر حسين و يا به خديجه دختر خويلد ، يا به‌ام اسحاق دختر طلحه ؟ گفت : به هيچ يك از آن زنان . مسيب بن ابراهيم برخاست